सोम–शनि सकाळी 9:30 – रात्री 8  |  रविवार सकाळी 10 – दुपारी 12  |  आपत्कालीन सेवा उपलब्ध
कॉलबुक कराव्हॉट्सॅपमार्ग
ऑर्थोपेडिक

गुडघेदुखी आणि ऑस्टिओआर्थरायटिस: कारणे आणि उपचार

औषधोपचार, व्यायाम आणि दैनंदिन सवयींद्वारे गुडघ्याच्या ऑस्टिओआर्थरायटिसचे व्यवस्थापन करण्यासाठी रुग्ण मार्गदर्शक

डॉ. ऋषिकेश अभ्यंकर·ऑर्थोपेडिक सर्जन·
Man holding his knee in pain from osteoarthritis

गुडघेदुखी हे डॉक्टरांकडे जाण्याचे सर्वात सामान्य कारणांपैकी एक आहे, विशेषतः वय वाढत असताना. गुडघेदुखीची कारणे साध्या झीजेपासून दाहक (इन्फ्लेमेटरी) आजारांपर्यंत वेगवेगळी असू शकतात, परंतु प्रौढांमध्ये त्याचे एक प्रमुख कारण म्हणजे ऑस्टिओआर्थरायटिस, किंवा सोप्या शब्दांत सांगायचे झाल्यास गुडघ्याच्या सांध्याची “झीज”. चांगली बातमी ही आहे की गुडघ्याचा ऑस्टिओआर्थरायटिस व्यवस्थित हाताळता येतो. व्यायाम, जीवनशैलीतील बदल आणि औषधांच्या योग्य संयोजनाने बहुतेक लोक वेदना लक्षणीयरीत्या कमी करू शकतात आणि सक्रिय राहू शकतात.

गुडघ्याचा ऑस्टिओआर्थरायटिस म्हणजे काय?

ऑस्टिओआर्थरायटिस (OA) तेव्हा होतो जेव्हा गुडघ्याच्या सांध्यातील हाडांच्या टोकांना संरक्षण देणारी कूर्चा (कार्टिलेज) हळूहळू झिजते. कूर्चा कमी होत गेल्यावर हाडे एकमेकांवर घासली जाऊ शकतात, ज्यामुळे वेदना, जडपणा, सूज आणि हालचाल कमी होते. गुडघ्याचा OA साधारणपणे वर्षानुवर्षे हळूहळू विकसित होतो आणि ५५ वर्षांपेक्षा जास्त वय असलेल्या, जास्त वजन असलेल्या, आधी गुडघ्याला दुखापत झालेल्या आणि कुटुंबात संधिवाताचा इतिहास असलेल्या लोकांमध्ये अधिक आढळतो.

सामान्य लक्षणांमध्ये समाविष्ट आहेत:

  • हालचाल केल्यावर वाढणारी आणि विश्रांतीने कमी होणारी वेदना
  • जडपणा, विशेषतः सकाळी किंवा बराच वेळ बसून राहिल्यानंतर
  • सांध्याभोवती सूज
  • गुडघा हलवताना घर्षणाचा किंवा कडकडण्याचा आवाज (क्रेपिटस)
  • लवचिकता कमी होणे किंवा गुडघा पूर्णपणे वाकवण्यात किंवा सरळ करण्यात अडचण

गुडघा बदलण्याच्या शस्त्रक्रियेशिवाय ऑस्टिओआर्थरायटिसवर कायमचा इलाज नाही, परंतु इतर सर्व उपाय अयशस्वी झाल्यानंतरचा हा अंतिम पर्याय असतो. उपचारांचा भर वेदना कमी करणे, कार्यक्षमता सुधारणे आणि सांध्यावरील ताण कमी करणे यावर असतो. ऑस्टिओआर्थरायटिस रिसर्च सोसायटी इंटरनॅशनल (OARSI) आणि अमेरिकन कॉलेज ऑफ रूमॅटोलॉजी (ACR) यांसारख्या बहुतेक मार्गदर्शक तत्त्वांनुसार, संयुक्त उपचार पद्धतीची शिफारस केली जाते — वेदनाशामक औषधांसह व्यायाम, क्रियाकलाप समायोजन आणि वजन व्यवस्थापन हे उपचाराचा पाया असतात.

वेदनाशामक औषधांद्वारे वेदना कमी करणे

औषधे वेदना नियंत्रित ठेवण्यास मदत करतात, ज्यामुळे तुम्ही सक्रिय राहू शकता आणि व्यायामात सहभागी होऊ शकता — जो स्वतःच सर्वात प्रभावी दीर्घकालीन उपचार आहे. पर्यायांमध्ये समाविष्ट आहेत:

  • टॉपिकल NSAIDs (नॉन-स्टेरॉइडल अँटी-इन्फ्लेमेटरी औषधे) — डायक्लोफेनॅकसारखी जेल किंवा क्रीम गुडघ्यावरील त्वचेला थेट लावली जातात. कमी दुष्परिणामांसह प्रभावी वेदना निवारण देत असल्याने, सध्याची अनेक मार्गदर्शक तत्त्वे गुडघ्याच्या OA साठी यांना प्राथम्य देतात.
  • तोंडावाटे घेण्याची NSAIDs — आयबुप्रोफेन किंवा नॅप्रोक्सेनसारखी औषधे वेदना आणि सूज दोन्ही कमी करतात. ती प्रभावी असली तरी, विशेषतः दीर्घकाळ वापरल्यास पोट, मूत्रपिंड आणि हृदयासाठी धोका निर्माण करू शकतात, म्हणून ती डॉक्टरांच्या सल्ल्यानुसार आणि शक्य तितक्या कमी मात्रेत व कमी कालावधीसाठी वापरली जातात.
  • अॅसिटामिनोफेन (पॅरासिटामॉल) — हा एक साधा पर्याय आहे ज्याचा वेदनेवरील परिणाम सौम्य असतो. ज्यांना NSAIDs सुरक्षितपणे घेता येत नाहीत त्यांच्यासाठी किंवा इतर औषधांसोबत वापरण्यासाठी हा विचारात घेतला जातो, कारण संशोधनानुसार OA वेदनेवर याचा फायदा मर्यादित आहे.
  • इतर पर्याय — काही रुग्णांसाठी, इतर उपाय पुरेसे नसल्यास डॉक्टर ड्युलॉक्सेटीन, टॉपिकल कॅप्साइसिन किंवा सांध्यात थेट कॉर्टिकोस्टिरॉइड इंजेक्शनबद्दल चर्चा करू शकतात.

प्रत्येक औषधाशी काही धोका जोडलेला असल्यामुळे, तुमच्यासाठी कोणते वेदनाशामक औषध योग्य आहे याबद्दल डॉक्टर किंवा फार्मासिस्टशी बोलणे महत्त्वाचे आहे, विशेषतः जर तुम्हाला पोटातील व्रण, मूत्रपिंडाचा आजार किंवा हृदयाशी संबंधित इतर समस्या असतील. औषधे तुम्हाला हालचाल करण्याइतपत आरामदायी ठेवण्यासाठी एक सहाय्यक उपाय म्हणून सर्वोत्तम काम करतात — व्यायाम आणि क्रियाकलाप बदलांचा पर्याय म्हणून नाही.

व्यायाम: उपचाराचा मुख्य आधार

जवळजवळ सर्व प्रमुख वैद्यकीय मार्गदर्शक तत्त्वांमध्ये, गुडघ्याच्या ऑस्टिओआर्थरायटिससाठी व्यायामाला सर्वात महत्त्वाचा उपचार मानले जाते. वेदना होणाऱ्या सांध्याला हालचाल देणे विरोधाभासी वाटू शकते, परंतु नियमित आणि योग्य व्यायामामुळे वेदना कमी होते, कार्यक्षमता सुधारते आणि सांध्याचे रक्षण होते. नियमित व्यायाम करणाऱ्या लोकांना केवळ औषधांवर अवलंबून असणाऱ्यांपेक्षा चांगले परिणाम मिळतात, हे संशोधनातून सतत दिसून येते.

उपयुक्त व्यायाम प्रकारांमध्ये समाविष्ट आहेत:

  • कमी परिणाम (low-impact) असलेला एरोबिक व्यायाम — चालणे, सायकल चालवणे, पोहणे किंवा पाण्यातील व्यायाम गुडघ्यावर जास्त ताण न देता हृदय व रक्तवाहिन्यासंबंधी आरोग्य आणि सांध्याची हालचाल सुधारतात.
  • हालचालीची क्षमता वाढवणारे व्यायाम — सौम्य स्ट्रेचिंगमुळे सांधा लवचिक राहतो आणि जडपणा कमी होतो.
  • स्नायू बळकटीचे व्यायाम — विशिष्ट स्नायू बळकटीकरण (खाली वर्णन केलेले) वेदना कमी करण्यासाठी आणि स्थिरता सुधारण्यासाठी विशेषतः प्रभावी आहे.
  • समतोल आणि न्यूरोमस्क्युलर प्रशिक्षण — ताई ची सारख्या व्यायामांमुळे समन्वय सुधारतो आणि पडण्याचा धोका कमी होतो.

व्यायामाची पद्धत खूप किचकट असण्याची गरज नाही — दररोज थोडे चालणे आणि साधे स्ट्रेचिंग सुरू केल्यानेही लक्षणीय फरक पडतो. तीव्रतेपेक्षा सातत्य अधिक महत्त्वाचे आहे — व्यायाम थांबवल्यास त्याचे फायदे कमी होत जातात, त्यामुळे टिकणारी, सतत चालणारी सवय तयार करणे महत्त्वाचे आहे.

क्रियाकलाप समायोजन

क्रियाकलाप समायोजन म्हणजे गुडघ्यावरील ताण कमी करण्यासाठी, सक्रिय राहत असतानाच, तुम्ही कसे हालचाल करता आणि दिवसभरात काय करता यात बदल करणे. याचा अर्थ हालचाल पूर्णपणे टाळणे असा नाही, तर ती समजूतदारपणे करणे असा आहे. उपयुक्त उपायांमध्ये समाविष्ट आहेत:

  • क्रियाकलापांचा वेग नियंत्रित करणे — क्रियाकलाप आणि विश्रांतीचा क्रम ठेवा, आणि शक्य असल्यास दीर्घकाळ उभे राहणे, गुडघ्यावर बसणे किंवा जिने चढणे टाळा.
  • कमी परिणाम असलेल्या क्रियाकलापांकडे वळणे — धावणे किंवा जास्त परिणाम करणाऱ्या खेळांऐवजी पोहणे, सायकल चालवणे किंवा एलिप्टिकल मशीन वापरल्याने सांध्यावरील ताण कमी होतो.
  • योग्य पादत्राणे वापरणे — चालताना गुडघ्यांवरील परिणाम कमी करण्यासाठी उशीसारखे, आधार देणारे शूज वापरा.
  • सहाय्यक उपकरणे — त्रास वाढल्यावर किंवा लांब फिरताना सांध्यावरील दाब कमी करण्यासाठी छडी किंवा गुडघ्याचा ब्रेस उपयोगी ठरतो.
  • वजन व्यवस्थापन — अतिरिक्त वजन कमी केल्याने, अगदी थोडे कमी केले तरी, गुडघ्याच्या सांध्यावरील भार लक्षणीयरीत्या कमी होतो आणि OA लक्षणे कमी करण्याचा हा सर्वात प्रभावी उपायांपैकी एक आहे.
  • दैनंदिन सुविधांमध्ये बदल — उंच खुर्च्या, हँडरेल्स वापरणे आणि खोल बैठक किंवा गुडघ्यावर बसणे टाळणे यामुळे दैनंदिन कामांदरम्यान ताण कमी होतो.

क्रियाकलाप समायोजन आणि व्यायाम हातात हात घालून काम करतात: उद्देश आहे अनावश्यक सांध्यावरील ताण कमी करणे, तरीही गुडघ्याला बळकट आणि लवचिक राहण्यासाठी आवश्यक असलेली हालचाल चालू ठेवणे.

विशिष्ट स्नायू बळकटीकरण

गुडघ्याभोवतीचे बळकट स्नायू एखाद्या नैसर्गिक आधारासारखे काम करतात, धक्का शोषून घेतात आणि सांध्याला स्थिर ठेवतात, ज्यामुळे झिजलेल्या कूर्चावर कमी ताण येतो. संशोधनानुसार, विशेषतः क्वाड्रिसेप्स स्नायूंचे बळकटीकरण हे गुडघ्याच्या OA साठी सर्वोत्तम पुराव्यावर आधारित उपचारांपैकी एक आहे, जे वेदना आणि कार्यक्षमता दोन्हीमध्ये लक्षणीय सुधारणा करते.

लक्ष देण्यासारखे प्रमुख स्नायू गट:

  • क्वाड्रिसेप्स (मांडीचा पुढील भाग) — गुडघ्याला आधार देणारा प्रमुख स्नायू. स्ट्रेट-लेग रेझेस, बसून पाय ताणण्याचे व्यायाम आणि वॉल सिट्स यांसारखे व्यायाम सांध्यावर जास्त ताण न देता क्वाड्रिसेप्सची बळकटी वाढवण्यास मदत करतात.
  • हॅमस्ट्रिंग्स (मांडीचा पाठीमागील भाग) — क्वाड्रिसेप्ससोबत यांचेही बळकटीकरण केल्यास सांध्याभोवती समतोल आधार मिळतो, आणि यामुळे वेदना व सकाळचा जडपणा कमी होण्यास मदत होते असे दिसून आले आहे.
  • कमरेचे स्नायू, ग्लुटियस मॅक्सिमससह — मजबूत कमरेचे स्नायू शरीराची संरचना सुधारतात आणि चालताना व उभे असताना गुडघ्यावर येणारा असमान ताण कमी करतात.
  • पोटरीचे स्नायू — हे चालताना धक्का शोषून घेण्यास आणि खालच्या अवयवांची एकंदर स्थिरता राखण्यास मदत करतात.

साधारणपणे, कार्यक्रमाची सुरुवात कमी प्रतिरोधाच्या व्यायामांनी होते आणि बळकटी वाढत जाताना तो हळूहळू वाढवला जातो, आणि योग्य पद्धत व प्रगती सुनिश्चित करण्यासाठी फिजिओथेरपिस्टच्या मार्गदर्शनाखाली करणे उत्तम असते. सातत्याने व्यायाम केल्यास अनेकांना काही आठवड्यांतच सुधारणा जाणवते, परंतु हा फायदा टिकवण्यासाठी सतत बळकटीकरण आवश्यक असते — व्यायाम थांबवल्यास मिळवलेली बळकटी कमी होत जाते.

सर्व उपायांचा एकत्रित वापर

गुडघ्याच्या ऑस्टिओआर्थरायटिसचे व्यवस्थापन एकाच उपायाऐवजी संयुक्त पद्धतीने करणे सर्वोत्तम असते. वेदनाशामक औषधे वेदना कमी करून तुम्हाला आरामात हालचाल करण्यास मदत करतात; व्यायाम आणि स्नायू बळकटीकरण दीर्घकाळासाठी गुडघ्याला आवश्यक आधार तयार करतात; आणि क्रियाकलाप समायोजन दैनंदिन जीवनात सांध्याचे रक्षण करण्यास मदत करते. हे सर्व घटक सातत्याने एकत्र वापरल्यास बहुतेक लोकांना लक्षणीय सुधारणा जाणवते.

जर गुडघेदुखी सतत राहत असेल, वाढत असेल किंवा तुमच्या दैनंदिन कामांवर मर्यादा घालत असेल, तर डॉक्टर किंवा फिजिओथेरपिस्टसोबत वैयक्तिक उपचार योजनेबद्दल चर्चा करणे योग्य ठरेल. ते निदान निश्चित करण्यास, गुडघेदुखीची इतर कारणे वगळण्यास आणि तुमच्या परिस्थितीनुसार औषधोपचार व व्यायामाच्या शिफारसी तयार करण्यास मदत करू शकतात.

If knee pain is affecting your daily life in Kolhapur, our orthopaedic specialists at Purva Hospital can help you find the right treatment — from physiotherapy to knee replacement surgery.

हा लेख सामान्य शैक्षणिक माहितीसाठी आहे आणि वैयक्तिक वैद्यकीय सल्ल्याचा पर्याय नाही. कोणतेही नवीन औषध किंवा व्यायाम कार्यक्रम सुरू करण्यापूर्वी कृपया आरोग्य तज्ज्ञांचा सल्ला घ्या.

या लेखातील रुग्णांची नावे बदलण्यात आली आहेत व ती काल्पनिक आहेत. कोणत्याही जिवंत अथवा मृत व्यक्तीशी साम्य असल्यास ते केवळ योगायोग समजावा. हे प्रकरण केवळ शैक्षणिक हेतूने सादर केले आहे.

Dr. Rushikesh Abhyankar
लेखकाविषयी

Dr. Rushikesh Abhyankar

ऑर्थोपेडिक सर्जन · एम.एस. ऑर्थोपेडिक

डॉ. ऋषिकेश अभ्यंकर हे गुडघा प्रत्यारोपण, आर्थ्रोस्कोपी व अपघात उपचारात तज्ज्ञ ऑर्थोपेडिक सर्जन आहेत. ते रोबोटिक-सहाय्यित गुडघा प्रत्यारोपणात फेलोशिप-प्रशिक्षित असून PubMed जर्नल्समध्ये प्रकाशित संशोधक आहेत.

संपूर्ण माहिती पाहा →
संबंधित लेख
आमच्या आरोग्य ब्लॉगमधून आणखी

गुडघेदुखीचा त्रास होतोय?

डॉ. ऋषिकेश अभ्यंकर यांच्याशी सल्लामसलत बुक करा — वॉक-इनचेही स्वागत.

व्हॉट्सॅपवर बुक करा